سال 2009 سال جهانی نجوم
پیام رئیس اتحادیه بینالمللی نجوم درباره سال جهانی نجوم
اتحادیهی بینالمللی نجوم سال ۲۰۰۹ را با شعار �جهان، برای کشف از آن تو� به عنوان سال جهانی نجوم برگزیده است. سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ یادبودی از چهارصدمین سالگرد نخستین مشاهده نجومی بهوسیلهی تلسکوپ است که توسط گالیله انجام شده است. این یک جشن جهانی نجوم، تأثیرگذار برروی جوامع و فرهنگ با تأکید جدّی بر آموزش، مشارکت عمومی و بکارگیری جوانان؛ و با رویدادهایی در سطح ملّی، منطقهای و جهانی در تمام طول سال ۲۰۰۹ خواهد بود. سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ توسط سازمان ملل بهمنظور سرپرستی به یونسکو واگذار شد که مورد تأیید این سازمان نیز قرارگرفت. این، منظور از پیشنهادی است که در پایان سال ۲۰۰۷ برای تصویب به رأیگیری در مجمع عمومی سازمان ملل گذارده شد.
نجوم یکی از قدیمیترین علوم پایه است. این علم بهجدّ مبین هوش بشری بوده و اثر عمیقی را بر روی فرهنگ ما داشته است. در چند دههی اخیر پیشرفت عظیمی در این علم رخ داده است. صد سال پیش ما اندکی دربارهی ماهیت کهکشان راهشیری خودمان میدانستیم. امروزه میدانیم که جهان ما از میلیاردها کهکشان تشکیل شده است، و درحدود 13.7 میلیارد سال پیش بهوجود آمده است. یکصد سال پیش نمیتوانستیم بگوییم که آیا منظومههای خورشیدی دیگری نیز در جهان وجود دارد. امروزه بیش از دویست سیاره را اطراف دیگر ستارگان کهکشانمان، راه شیری، میشناسیم.
و بهسوی درک این مطلب پیش میرویم که چگونه حیات برای نخستین بار میتواند شکل بگیرد. صد سال پیش ما تنها بهوسیلهی تلسکوپهای نوری و صفحههای عکاسی روی آسمان مطالعه میکردیم. امروزه ما جهان را از زمین و فضا، از امواج رادیویی تا پرتوهای گاما و با فناوری پیشرفتهی روز مشاهده میکنیم. رسانهها و علاقهی عمومی نسبت به نجوم هرگز تا این حد زیاد نبوده است و اکثر کشفیات صفحهی اول اخبار را در سرتاسر جهان بهخود اختصاص داده است. سال جهانی نجوم 2009 پاسخی است به تقاضای عمومی، هم در زمینهی آگاهیها و هم مشارکت عموم.
فرصتهای منحصربهفردی برای شرکت در رویدادهای اتحادیهی بینالمللی نجوم در سال جهانی نجوم 2009 وجود دارد. این بروشور مختصری است از برخی رویدادهای برنامهریزی شده در سطح جهانی � به علاوهی هزاران فعالیت ملّی و منطقهای که پیشنهاد خواهد شد.
من و انجمنهای سازماندهنده، جشن شاد و پرباری از تجارب نجومی را در سال جهانی نجوم ۲۰۰۹ برای همگان آرزومندیم
کاترین سسارسکی
رئیس اتحادیهی بینالمللی نجوم
وبگاه سال جهانی نجوم Astronomy.ir فعالیت خود را از روز شنبه 14 دی ماه 1387 آعاز کرد.
پیام معاون علمی رییس جمهور در آغاز سال جهانی نجوم
علم نجوم كه براي پاسخ به سؤالات بيشمار انسان درباره جهان اطراف خود به وجود آمد، به دليل نياز به ابزارهاي بسيار پيشرفته، پيشران و موتور محرك ايجاد فناوريهاي نو شد و دانشهاي ديگر را براي پاسخ به نيازهاي خود توسعه بخشيد. علم نجوم منشأ نياز به ساخت برخي از پيشرفتهترين ابزارهاي علمي مانند تلسكوپهاي عظيم اپتيكي، راديويي و خورشيدي، ماهوارهها و تجهيزات كنترل از راه دور براي آزمون سطح سيارات دور بوده است.
سال آينده، سال جهاني نجوم نام گرفته است تا فعاليت دانشمندان اين رشته از علم ارج نهاده شود و بر تاثير اين علم در جامعه و نقش فرهنگ ساز آن بر آموزش و مشاركت عمومي بويژه جوانان تأكيد گردد.400 سال از اولين رصد با يك دوربين نجومي توسط گاليله ميگذرد و هم اكنون بيش از 130 كشور جهان در فعاليتهاي متنوع و گسترده سال جهاني نجوم فعالند. تأكيد فراوان در اين سال بر علم نجوم به عنوان يك فعاليت علمي جهاني در جهت صلح جهاني خواهد بود و دانشمندان و علاقهمندان به نجوم در اين سال بزرگترين شبكه بينالمللي نجومي را تشكيل داده تا همچون يك خانواده علمي جهاني با يكديگر همكاري كرده و از اين طريق به بنياديترين سوالهايي كه نوع بشر تاكنون پرسيده است، پاسخ گويند
كشور عزيز ما ايران نيز همگام با جامعه جهاني در اين فعاليت عظيم مشاركت دارد. تفكر و تعمق در خلقت اجرام آسماني مورد تاكيد قرآن كريم قرار دارد و علم نجوم در ايران همواره مطلوب و شريف شمرده شده و تاريخ علم بر فعاليت گسترده منجمان ايراني و اسلامي در دوره طلايي تمدن اسلامي شهادت ميدهد. 750 سال از تأسيس رصدخانه مراغه به همت خواجه نصيرالدين طوسي ميگذرد و در اين فاصله علم نجوم به يكي از فعالترين و گستردهترين زمينههاي علوم طبيعي تبديل شده است. گرچه ايران به دلايل تاريخي پس از عبدالرحمن صوفي و رصدخانهاش در شيراز و خواجه نصيرالدين طوسي و رصدخانهاش در مراغه از پيشگامي تحولات نجومي به دور بوده، ولي به يمن انقلاب اسلامي پس از حدود 8 قرن تلاش روز افزون دانشمندان ايراني و گروههاي غير دولتي و موفقيتهاي افتخارآفرين نخبگان جوان كشور در سطح دنيا، پيوستن ايران به كشورهاي پيشگام در اين عرصه را نويد ميدهد.طرح رصدخانه ملي ايران به عنوان يك طرح كلان علمي در دست اجراست و انشاءالله در سال جهاني نجوم عمليات ساختماني آن در مناسبترين مكان نجومي ايران شروع خواهد شد.برنامه پيش روي كشور ما نيز مانند آنچه در جهان رخ داده منحصر به رصد اجرام آسماني و پديدههاي نجومي نخواهد بود. پيشرفت علم نجوم در ايران مستلزم دستيابي به دانش و فناوريهاي نو بوده و در 20 سال گذشته رشد بينظير در سطح همگاني داشته است و بر اساس اطلاعات موجود فعالترين گروههاي نجوم عمومي را در منطقه دارد. از اين رو، بايد در عرصههاي علمي حساس نيز به توسعه لازم دست پيدا كند با اجراي طرح رصدخانه ملي ايران كه مراحل آغازين خود را ميگذراند كشور ما صاحب يكي از قويترين تلسكوپهاي مورد استفاده در اين امر خواهد شد و در كنار آن با تكيه بر متخصصان علوم مختلف زمينه توليد دانش و فناوري را توسعه خواهد بخشيد. علم نجوم ايران نيز پس از قرنها ركود، بار ديگر ميرود تا در سال 1404 كه سال هدف در برنامه مبارك چشمانداز جمهوري اسلامي ايران است علاوه بر تبديل شدن به يكي از رشتههاي علمي فعال در ايران و منطقه، منشأ نياز به توسعه فناوري در ساير زمينههاي علوم و فناوريهاي نو شود پيشاپيش مناسبت بزرگ و يادمان مباركي كه پيش رويمان است را به منجمان و دانشپژوهان ارجمند اين رشته تهنيت عرض نموده و سال مسمي به آن را گرامي ميداريم.
|
"محمد ابراهیمی" معاون رییس سازمان هوا-فضای ایران روز سه شنبه اطلاع داد که ایران در آینده نزدیک قصد دارد که یک موشک ساخت کشور حامل موجودات زنده را به فضا پرتا کند. معاون سازمان هوا-فضای جمهوری اسلامی گفت: در آینده نزدیک قصد داریم که موشک "کاوشگر-3" و "کاوشگر-4" که حامل جانوران خواهند بود را به فضا پرتاب کنیم. اولین پرتاب موشک ایرانی به فضا مورخ 4 فوریه سال جاری باعث نگرانی در غرب و روسیه شد چرا که به اعتقاد کارشناسان این بدان معناست که تهران به ساخت موشک بالستیک دوربرد نزدیک می شود. ماه گذشته راكت"كاوش- 2" با موفقیت به فضا پرتاب شد و با انجام ماموریت خود با چتر مخصوص به زمین بازگشت. این دومین راکت در تاریخ ایران بود که به فضا پرتاب شد. پرتاب راكت "كاوش" با اهداف ثبت و ارسال صحیح داده های محیطی ارسال صحیح و به موقع فرامین جدایش موتور و محموله و عملكرد صحیح سیستم بازیابی صورت پذیرفت كه نتایج حاصله در طول مدت حضور در فضا با اهداف مورد نظر منطبق بود. جامعه جهانی نگران است که تهران تحت پوشش برنامه های اتمی ملی و موشکی تلاش دارد که سلاح هسته ای و ابزار انتقال آن را تولید کند. مقامات ایرانی اعلام کرده اند که برنامه فضایی این کشور صرفا ماهیت صلح آمیز داشته و در راه اهداف علمی-پژوهشی صورت می گیرد.
|
| منبع : نووستی |
اما آقاي روي اين طرح خود را " وسيله نقليه فضايي بدون بال الكترو مقناطيسي" يا WEAV مي نامد. مدل اوليه طراحي شده آن بسيار كوچك ( كوچكتر از شش انچ) مي باشد كه نصب باطري ها در خود آن مناسب مي باشد.
روي مي گويد " طرح را مي توان از نظر مقياس و اندازه بزرگ ساخت اما كار نظري بايد روي شكل بزرگتر آن انجام شود. حتي از اين نمونه ميناتوري و كوچك مي توان استفاده زيادي كرد. نقش عمده و اساسي آن تجسس و هدايت خواهد بود. يعني اين سفينه كوچك را مي توان طوري طراحي كرد كه يك كمره با نور لازم در آن نصب گردد و از فاصله هاي بسيار دور كنترول شود. نيروي هوايي ايالات متحده و ناسا به اين طرح علاقمند شده اند و دانشگاه نيز در صدد آن است تا جواز اين طرح را رسمي كند. اين يك تدبير بديع است و در صورت موفق انقلابي را ايجاد خواهد كرد."
مواد سوخت يا انرژي لازم براي اين وسيله توسط يك پديده بنام هايدروديناميك مقناطيسي Magneto hydrodynamics تهيه مي گردد كه در زمان عبور يا حركت رسانايي (هدايت كننده) از يك ميدان يا جريان مقناطيسي ايجاد مي شود. اما براي اين سفينه جريان هدايت كننده توسط قطب هاي مقناطيسي كه سطح سفينه را پوشانيده و هواي اطراف آن را به پلازما تبديل مي كند، ايجاد مي شود.
نيروي ايجاد شده در اثر عبور يك جريان الكتريكي از ميان پلازما هواي اطراف را فشار مي دهد و چرخش ايجاد شده در هوا حركت و سرعتي ايجاد مي كند كه مي تواند در برابر تندباد، پايدراي بوجود بياورد. با هدف وسيع ساختن ميدان تماس ميان هوا و سفينه، طرح آقاي روي اندكي ميان تهي و پيوسته كج و شبيه يك ماهي تابه است كه بوسيله الكترومقناطيس پرواز مي كند.
يكي از وجه هاي انقلابي اين طرح استفاده از هايدرو ديناميك مقناطيسي است كه در آن سفينه هيچ بخش متحرك نخواهد داشت. نبود بخش يا قسمت هاي ميكانيكي سفينه هاي سنتي ، مانند يك انجن تعبيه شده يا جت، بايد اطمينان چشمگيري براي اين سفينه بوجود بياورد. اين طرح در ضمن امكان نشست و پرواز عمودي را براي سفينه مي دهد.
تا كنون هيچ سفينه فضايي با سوخت پلازما بصورت موفقانه پرواز ننموده. اين گونه طرح ها در فضا، جائيكه نيروي جاذبه و كشندگي بسيار كم است، بسيار موفق مي باشند. اما اگر بخواهيم كه يك سفينه در داخل اتموسفر زمين پرواز كند، در آنصورت به نيروي عظيم پيش ران يا موتور نياز خواهيم داشت.
منبع : www.hupaa.com
اعضای گروه : سیامک نیک طلب(سرگروه،رصدگر،محاسبه گر،فیلمبردار)، نیما نعیمی خواه (رصدگر - هماهنگی) ، یاشار بهمند (رصدگر) ، امین صاحب پور( عکاس، برنامه نویس .رصدگر)، محمد رضا شاه جهان (محاسبه گر ، برنامه نویس و نویسنده گزارش)
موقعیت : N ۳۴:۲۰، E ۴۶:۰۶ ، ارتفاعات شهرستان کرند – نواکوه
ارتفاع :2450 متر
ابزار رصدی : دوربین 150* 40 ناقص و 120*20 معیوب
لحظه غروب خورشید
شرح گزارش: تیم اعزامی در روز یکشنبه 7/7/87 ساعت 9 صبح در فرودگاه مهرآباد حاضر شدند. در فرودگاه سرگروه به دفتر امام جمعه کرمانشاه زنگ زده و با توجه به اینکه از مسوولان کسی در دفتر نبود، قرار شد به کرمانشاه رفته و تا آن ساعت هماهنگی ها توسط شخص پشت تلفن انجام شود. در ساعت مقرر هواپیما تهران را به مقصد فرودگاه شهید اشرفی ترک کرد. پس از حدود یک ساعت پرواز با هواپیمای فوکر 100 به مقصد رسیدیم. بعد از تحویل گرفتن بار و رویت صدمات وارده به آنها به درب خروج از فرودگاه روانه شدیم ، ولی از هیچ کس که برای هدایت گروه به محل اقامت آمده باشد خبری نبود. با دفتر تماس گرفته شد و به همین دلیل در فرودگاه منتظر ماندیم.در ساعت 11:45 اتومبیلی از طرف دفتر به فرودگاه تشریف فرما شدند. که در آن شخصی از کارکنان دفتر امام جمعه و مسئول ستاد استهلال کرمانشاه، ایمانی حضور داشتند و همراه یک سواری دیگر سوار شدیم و در ساعت 12:15 به دفتر رسیدیم. در دفتر امام جمعه به حضور مسئول سیاستگذاری دفتر امام جمعه کرمی رسیدیم. پس از لختی خوش و بش و اظهار بی اطلاعی ایشان از آمدن ما ، با تماسهایی که سعی در سخت و طاقت فرسا نشان دادنشان داشتند یکی از اتاقهای ساختمان سازمان تبلیغات اسلامی کرمانشاه را به ما اختصاص دادند. سپس گروه به سمت اطراقگاه مذکور به همراه ایمانی حرکت کرده و در ساعت 13:30 به مقصد رسید. ساعتی را به رفع خستگی گذرانده و در ساعت 15 به همراه ایمانی و دو نفر از دوستان رصدگر کرمانشاهی برای یافتن موقعیت رصدی روانه یک بلندی در مرکز شهر به نام پارک شیرین شدیم. علی رغم عدم تمایل گروه به رصد هلال در مکان مذکور ایمانی دائماً به حضور در این مکان پا فشاری می کرد و از خاطرات رویت هلالهایی که همه پیش پا افتاده بودند و در اینجا توسط ایشان و گروهش دیده شده بودند می گفت و گفته ی ما که این هلال از نظر رویت با هلالهایی که شما دیده اید فرق دارد در وی کارگر نمی افتاد، تا اینکه با آوردن دلایل آلودگی نوری و حضور افراد متفرقه در پارک و متعاقباً در فرایند رویت ، ایشان راضی شد تا مارا به مکان دیگری ببرد. سپس ما را به بلندی دیگری در حومه ی شهر برد ولی در آنجا هم مشکلات فوق بعلاوه ی حضور حیوانات ولگرد گروه را تهدید می کرد. سپس به رصدگاه دیگری در بین راه کرمانشاه – سنندج رفتیم که غبار وحشتناک باعث غیر قابل امکان بودن رصد در آنجا می شد. تمام این تغییر مکانها در حالی بود که اعضای گروه با توجه به سابقه ی رویت هلال در استان کرمانشاه به محض حضور، ارتفاعات شهرستان کرند را مد نظر قرار داده بود و ایمانی هر بار که حضور در کرند را مطرح می کردیم با دلیلی واهی مخالفت می کرد و از خاطرات خود می گفت که در آنجا موفق به رویت نشده است.
بعد از اینکه گروه از حضور در چنان جایی سر باز زد ایمانی روی به پیشنهاداتی از قبیل تقسیم گروه به گروهای 2 و 3 نفره و ... آورد که با مخالفت اعضای گروه مواجه می شد. پس از حرام کردن چند ساعت گرانبها در ساعت 19 به اقامتگاه بازگشتیم. و البته در بین راه ایشان دم درب منزلشان پیاده شدند.تا ساعت 20 مشغول بحث در مورد مکان رویت و صحبتهای ضد و نقیض ایمانی بودیم . در ساعت فوق اقامتگاه را برای صرف شام ترک کردیم. (که در دفتر امام جمعه قرار شده بود با هزینه ی خودمان خریداری کرده و در انتها فاکتور آن را به دفتر داده و هزینه را دریافت کنیم) ساعت 22 به اقامتگاه بازگشتیم. و در این بین همراهی دو راننده آژانس قابل توجه بود که تا پایان با مهربانی همراهمان بودند.
دوشنبه 8/7/87
در ساعت 12 آقایان نیک طلب،نعیمی خواه و صاحب پور به سازمان هواشناسی کرمانشاه و آقایان بهمند و شاه جهان به دفتر امام جمعه برای پیگیری ابزار رویت رفتند. با صحبت انجام شده با کارشناس سازمان هواشناسی کرمانشاه به دلیل وضعیت مناسب همان شهر کرند برای رصد انتخاب شد. در دفتر امام جمعه ایمانی نیز حضور داشت پس از مدتی کرمی آمد، در طی بحث در مورد مکان استقرار گروه برای رویت هلال آقایان دائماً با ما مخالفت می کردند. تا اینکه اعلام کردند به جای دو دوربین دو چشمی 150*40 و 120*20 از طرف ارتش که قرار بود امروز (دوشنبه) به ما تحویل شود به دلیل عدم نامه نگاری به موقع از جانب دفتر امام جمعه با یکروز تاخیر، فردا به ما خواهد رسید ، آنهم فقط یک دوربین 120*20 . کوشش آقایان بهمند و شاه جهان که در دفتر حضور داشتند به نتیجه نرسید و امکان اینکه زودتر به دوربین برسیم نبود، در این بین متوجه شدیم ایمانی برای دو گروه رصد گر بومی خود دو دوربین 120*20 و دو دوربین 150*40 به اضافه متعلقات آنها از سپاه امروز می خواهد.
با این وصف به ایشان پیشنهاد دادیم یکی از این دو سری را به ما دهند و فردا دوربین ارتش را بگیرند که ایشان مخالفت کرده و در پاسخ گفتند : "دو چشمی ارتش خراب است." اینجا متوجه شدیم با یکروز تاخیر قرار است یک دوربین خراب به ما دهند. با کلی خواهش از جانب ما و منت گذاری از جانب کرمی و متلک پرانیهای شخصی به نام رحیمی که در آنجا حضور داشت قرار شد یک دوربین 120*20 از طرف سپاه امروز به ما داده شود، آنهم در ساعت 16 که تا غروب آفتاب تقریباً یک ساعت و نیم وقت داشتیم .(حال آنکه برای رویت هلال باید حداقل 2 الی 3 ساعت زودتر در محل حاضر بود). تا همین حین هنوز مسئولین با حضور ما در کرند مخالفت می کرند تا اینکه از جانب اعضایی که به سازمان هوا شناسی رفته بودند تماسی با اعضای حاضر در دفتر گرفته شد و سخن سازمان هوا شناسی به آنها ابلاغ شد که : " ارتفاعات شهرستان کرند بهترین موقعیت را از لحاظ کم بودن غبار در تمام استان داراست." با این حرف کرمی با تماسی موقعیت مذکور را برای حضور ما فراهم کرد ولی سنگ اندازیها تمامی نداشت ، ایشان گفتند که پس از تمام شدن کار نمی توانیم به کرمانشاه بازگردیم و باید تا صبح در محل بمانیم، در این بین کرمی می گفت شب در اقامتگاهی در فرمانداری کرند بمانید ولی ایمانی می گفت در همان ارتفاعات بمانید و در حال راضی کردن کرمی بود. در این هنگام اعضا که وضع را چنین می دیدند حضور امروز در محل را منتفی اعلام کردند و منتظر روز سه شنبه شدند. آقایان بهمند و شاه جهان نیز به خوابگاه رجعت کردند. عدم حضور گروه در موقعیت رویت در یک روز زودتر، ضربه ی بزرگی به کیفیت رویت وارد می کند زیرا که احتمال بروز اتفاقات غیر برنامه ریزی شده در روز رویت را افزایش داده و در نتیجه شانس رویت هلال را کاهش می دهد.
سه شنبه 9/7/87: آقایان نیک طلب و نعیمی خواه در ساعت 10 برای تحویل گرفتن ابزار رصدی به دفتر امام جمعه رفتند و بقیه ی اعضا در محل خوابگاه به محاسبه و تطبیق آن با داده های قبلی مشغول شدند. قرار بود دوربین ها در ساعت 9 برسد. در دفتر با اصرار ما هماهنگی با عزیزان سپاه انجام شد و سرگروه خود با مسوول دوربین ها صحبت کرده که ایشان از نبودن پایه دوربین 120×20 گفته و با درایت سرگروه علاوه بر دوربین 150×40 ، یک دوربین 80×20 نیز گرفته شد ودر نهایت همین دوربین نیز در اختیار ایمانی قرار گرفت. تا ساعت 11.5 خبری از هیچ دوربینی نبود. در این حین دوربین های سپاه آمد. اما دوربین ارتش که به گفته انها باید در ساعت 9 می آمد و به دلیل پنچری و... در ساعت 12.5 با وانت زانیاد ارتش و 3 نفر از اعضای ارتشی آمد که دوستان تازه می گفتند زود آمده ایم. سرانجام مسوول ایشان نیز با اکراه قبول کرد که به کرند بیاید. قرار شد که دوستان ارتش با ماشین خود و دوربین سپاه با یک پیکاب حرکت کرده و در پمپ بنزین کرند منتظر بمانند. ما نیز با یک ماشین پژو و دوست عزیز آقای کیانی به کرند برویم. ساعت 13:40 همه اعضا با جمع کردن وسایل به سمت شهرستان کرند به همراه ایشان و ماشین آژانس حرکت کردیم. در ساعت 15 به محل قرار رسیدیم و دیدیم که دوربین ارتش هنوز نیامده هرچند یک ساعت زودتر از ما حرکت کرده بود. با رسیدن آنها و بهانه گم کردن راه توسط دوستان ارتشی به سمت رصدگاه حرکت کرده و ساعت 16:15 با رد شدن از جاده خاکی 20 کیلومتری که پژوها حتی درقسمتی از راه هل داده شدند تا بالا بروند به بالای سایت صداوسیما رسیدیم و مشغول بر پا کردن دوربینها شدیم. پس از نصب دو دوربین متوجه شدیم 150*40 سپاه فاقد درجه بندی سمتی و 120*20 ارتش دارای نقص ابزاری و خطا در درجه بندی ارتفاع است به طوری که چشمی دوربین فاقد محافظ لاستیکی چشم بود که در فیلم نیز موجود است.
عملاً دوربین 150*40 بلا استفاده شد و تمام توان گروه برای رفع مشکل دوربین 120*20 بکار گرفته شد و اینکار تا ساعت 17 ادامه داشت. در ساعت 17:35 تلاشهای گروه نتیجه داد و با سختی فراوان و با کم و زیاد کردن مقدار خطا به میزان واقعی محاسبات توانستیم زهره را با محاسبات ببینیم ، سپس تلاش خود را معطوف ماه کردیم ولی متوجه شدیم خطای ارتفاع دوربین بیشتر شده و بدست آوردن میزان آن به وقت بیشتری نیاز دارد. در این میان اعضا با انواع اعمال از جمله ساخت شاخص سمت برای دوربین 150*40 و ثابت کردن ارتفاع نمای 120*20 سعی در درست کردن موقتی ابزارها داشتند ولی حیف که هیچکدام افاقه نکرد و خرابی ابزارهای نظامی ای که در مرزها برای حفظ جان و مال و ناموس مردم این آب و خاک در اختیار سپاه و ارتش است سخت تر از چیزی بود که می پنداشتیم.
با توجه به عکسهای گروه در سال قبل که به همین منطقه آمده بودند نمایان است که بعضی لوازم دوربینها مانند درجه بندی سمت در دوربین 150*40 آن زمان نیز خراب بوده ولی امسال درجه بندی بالکل کنده شده بود و این نشان از عدم مواظبت درست از ابزارهای دقیق نظامی است. در ساعت 18 رویت را متوقف کرده و افق و هلالی که می دانستیم پیش رویمان بود را با چشمانی آکنده از غم و اندوه نظاره کردیم.
در ساعت 18:20 وسایل و محاسبات و برنامه نویسیهایمان را که بیهوده گشته بود را جمع کرده و به مقصد شهرستان کرند برای صرف شام حرکت کردیم. در بین راه هم لاستیک ماشین پژو پنچر شد که با تعویض به راه ادامه دادیم. شامی که به ما دادند به غایت تلخ به نحوی که هیچکدام از اعضا نتوانستند آنرا بخورند. در این حین خودروی که آقای صاحب پور در آن بود، محل را ترک کرد و کیف سه پایه ی دوربین ایشان را با خود برد و تلاش ما برای پیدا کردن خودرو تا لحظه ی آخر بی نتیجه ماند. سپس به اقامتگاهمان در سازمان تبلیغات کرمانشاه برگشتیم و پس از صرف شامی که خود اعضا خریداری کردند از فرط خستگی به خواب رفتیم.
روز چهار شنبه 10/7/87 ابتدا به دفتر امام جمعه رفته تا تسویه حساب فاکتورهای نهار وشام را انجام دهیم که کرمی حضور نداشته و تماس هم جواب نمی داد. سرانجام طی تماسی که سرگروه با کرمی داشت قرار شد یکساعت قبل از پرواز –ساعت 15- نماینده ای از جانب ایشان با ما در فرودگاه ملاقات کند و فاکتور های حاصل از شام و ناهار ما را به وجه تبدیل کند. سپس خود را برای بازگشت به تهران در ساعت 16 آماده کردیم وبا گرفتن نهار به سرعت به سمت فرودگاه رفتیم که در این میان طی تماس مجدد جناب کرمی فهمیدیم که به طور کل منکر گرفتن آژانسها از جانب دفتر شده و مسوولیتی در قبال هزینه انها به گردن نمی گیرند.
گروه که بسیار ناراحت شده بود به فرودگاه رسید که پس از حضور، نماینده جناب کرمی به ما اعلام کردند که طبق گفته ی ایشان باید همه فاکتور ها را به ایشان بدهیم و فقط یک سوم مبلغ آن را تحویل یگیریم و با اینکه سرگروه با ایشان بسیار مودبانه صحبت می کرد، وی با بی ادبی و دادوفریاد هیچ صحبتی را نمی پذیرفت. سرانجام آقای نیک طلب با تماسی که با حاج آقا ذاکری و حاج آقا موحدنژاد داشت و اینکه عدم همکاری ستاد کرمانشاه با گروه را به ستاد استهلال گزارش دهیم و به دلیل اینکه از پرواز جا نمانیم با راننده های آژانس که از روز اول تا آن لحظه در اختیار ما بودند و قول اینکه مزدشان را به هر طریقی به دستشان می رسانیم با انها خداحافظی کردیم. از یک طرف از برخورد نامناسب دوستان در دفتر کرمانشاه بسیار ناراحت بودیم و از طرف دیگر از برخورد مناسب و مهمان نوازانه مردم کرمانشاه ناراحتی مان را کم می کرد در ساعت 16 سوار هواپیما شده و در ساعت 17 در تهران بودیم.
در این سفر علی رغم داشتن موقعیت خوب رصدی ، به دلیل دخالتها، وقت کشیها و خود خواهیهای آقای ایمانی و سنگ اندازیها و بی مسئولیتی اعضای دفتر امام جمعه خصوصاً دفتر سیاست گذاری امام جمعه و به دلیل خراب بودن ابزارهای رصدی داده شده ، موفق به رویت هلال نشدیم.
دومین رقابت رصدی صوفی، روز 4 شنبه با گرد هم آمدن شرکت کنندگانی از سراسر کشور به همراه چند شرکت کننده ی خارجی آغاز شد.این رقابت به صورت توری 5 روزه به همت شاخه آماتوری انجمن نجوم و جمعیت منجمان مهبانگ در استان زاهدان برگزار شد. مراسم افتتاحیه ی این رقابت صبح روز پنج شنبه با تقدیر از دکتر خواجه پور، مترجم کتاب نجوم به زبان ساده و از پیشگامان نجوم آماتوری کشور و قرائت پیام های دکتر قنبری، رئیس انجمن نجوم ایران، انوشه انصاری اولین توریست فضایی زن ایرانی و مایک سیمونز بنیان گذار انجمن منجمان بدون مرز آغاز شد.
|
|
|
وی اظهار داشت: تمام سیستمهای فرمان از راه دور و هدایت موشک در این آزمایش عملکرد خوبی داشتند. |
| منبع : فارس |
|
| ||||
| ||||
بعضي از نواحي خاك مريخ از لحاظ شيميايي به مانند خاك باغچه هاي زمين است. تحليل جديد مريخ نشين فونيكس اين موضوع را تاييد كرد. يافت مناطقي بزرگتر و وسيعتر از اين ساختارها مي تواند شرايط حيات در مريخ را محيا كند.
گرچه اين تحقيقات هنوز كامل نشده است ولي فونيكس پيش ازاين ماده اي داراي ارزش غذايي يافته بود كه ساختار آن شبيه منيزيوم، سديم، پتاسيم و كلر بود. با اينكه عناصر ذكر شده در خاك مريخ موجود است ولي دانشمندان هنوز مطمئن نيستند كه اين عناصر تمايلي به انحلال در آب و مهيا كردن حيات داشته باشند.
نتيجه دلپذير از آزمايش خاك مريخ در منطقه اي به نام "سرزمين عجايب"(wonderland) بدست آمد كه حاكي از آن بود، اين ماده غني قابليت انحلال در آب را دارد. اين منطقه كه در شمال مريخ نشين قرار گرفته، چند سانتي متري از آن حفر شده است. اين نمونه برداري چهارشنبه هفته پيش به آزمايشگاه رطوب سنج و الكتروشيمي و تحليل گر ضريب هدايت (MECA) فونيكس فرستاده داده شد.
آزمايشگاه مكاي فونيكس، در نمونه هاي خود ماده اي قليايي با pH بين 8 و 9 يافت. اين ماده قليايي در خيلي از موارد با خاك زمين اشتراك دارد. ازجمله اين تشابهات مي توان به خاكي كه شلغم و مارچوبه سمي در آن رشد مي كند اشاره كرد. دانشمندان همگي از اين داده هاي دريافتي شگفت زده بودند!
دانشمندان گمان مي كنند كه اگر خاك شرايطي مناسب و مساعد داشته باشد به اين معناست كه محدوده اي عريضتر و بزرگتر از سازواره ها وجود دارد كه توانايي رشد گياه در خاك را داراست؛ چيزي درباره از بين بردن حيات وجود ندارد و در حقيقت اين گونه به نظر مي رسد كه طبيعت خيلي دوستانه رفتار كند.
كاوش و حفاري عميق تر مي تواند پرده از خاك نمك آلود يا خاكي با pH متمايز بردارد.
منبع : http://nojumnews.com
دكتر محمود احمدينژاد رييسجمهور كشورمان صبح روز دوشنبه پس از افتتاح ماهوارهي «اميد»، اولين ماهوارهي داخلی جمهوري اسلامي ايران و ايستگاه هدايت و كنترل ماهواره در مدار ارتفاع پايين، همچنين افتتاح پايگاه پرتاب فضايي با پرتاب راكت كاوشي به سخنراني در جمع شركتكنندگان در اين مراسم پرداخت.
به گزارش (ايسنا)، رييسجمهور در ابتداي سخنانش با ابراز خرسندي و خوشحالي از حضور در اين جمع، اظهار داشت: بنده فرا رسيدن دههي فجر را به شما عزيزان، ملت ايران و جامعهي بشري تبريك و تهنيت عرض ميكنم و خدا را سپاسگزارم كه اين توفيق را به ما داد كه در اين جشن ملي و جشن باشكوه در خدمت شما عزيزان و ياران انقلاب و پيشگامان عرصهي علم و فنآوري حضور پيدا كنيم. ما در اين لحظات در جمع كساني هستيم كه عمرشان را براي پيشرفت ميهن اسلامي و تحقق آرمانهاي بلند انقلاب وقف كردهاند.
ماهواره «اميد» نخستين ماهواره جمهوري اسلامي ايران است. «اميد» يك ماهواره تحقيقاتي پيشرفته است كه به دست دانشمندان ايراني طراحي و ساخته شده است و در مدار ارتفاع پايين قرار ميگيرد.به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، مدتي قبل شركت گوگل و موسسه ايكس پرايز براي افرادي كه موفق شوند تا 31 دسامبر 2012 يك كاوشگر را روي ماه فرود آورده و با استفاده از آن از حداقل 500 متر حركت كرده و تصاوير و فيلمهايي را در حجم يك گيگابايت به زمين ارسال كنند، جايزه 30 ميليون دلاري در نظر گرفته اند.
رامين خادم، پژوهشگر و رئيس ايراني شركت اديسه مون و موسس شركت اينمارست در گفت و گو با خبرگزاري فرانسه در نشستي در كاليفرنيا گفت: مردم واقعا از شكل واقعي ماه آگاهي و اطلاعات كاملي ندارند. وي از ماه به عنوان هشتمين قاره ياد كرد و گفت: بايد مسوولانه ماه را كشف كنيم و ما مي خواهيم برنده جايزه گوگل باشيم. بنابر اعلام گوگل و موسسه ايكس پرايز لونار، جايزه 30 ميليون دلاري تا سال 2012 معتبر است و پس از آن اين مبلغ به 25 ميليون دلار كاهش يافته و از سال 2014 به بعد و در صورتيكه كه هيچ مدل مناسبي ارايه نشود، اين جايزه لغو خواهد شد.
"زهرا مبيني" روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا با اشاره به بخشهاي مختلف اين نمايشگاه،افزود:اسلايد و فيلمهاي مربوط به نجوم و فضا نوردي، قرآني كه به فضا برده شد،عكسهاي امضا شده توسط فضا نوردان از جمله بخشهاي مختلف اين نمايشگاه است.
وي اظهار داشت: پاكتهاي پستي كه مناسبت پرتابهاي فضايي منتشر و تمبر آنها در روز پرتاب باطل شده و توسط فضا نوردان امضا شده است، نشان پرواز و پرچم ايران و پوسترهاي فضايي امضا شده توسط فضا نوردان مختلف از ديگر بخشهاي اين نمايشگاه است.
وي، يادبودهاي فضايي مانند مدالهاي ضرب شده به مناسبتهاي مختلف تمبرهاي منتشر شده به صورت بلوك كامل و يادمانهاي تهيه شده به مناسبت پرتابهاي فضايي مختلف و متعدد،ماكتهاي موشك و ناوهاي كيهاني و كتابهاي نوشته شده توسط فضا نوردان و دانشمندان فضايي كه امضا و اهدا شده اند از ديگر بخشهاي اين نمايشگاه عنوان كرد.
مبيني گفت: دراين نمايشگاه مجسمههاي فلزي روميزي فضا نوردان مختلف، نشريات روزنامه و مجلاتي كه خبر اصلي و تيتر آنها به وقايع مهم فضايي اختصاص دارد مربوط به دهه ۱۹۶۰و ۱۹۷۰ميلادي در معرض ديد علاقه مندان قرار ميگيرد.
وي افزود: كتابهاي نخستينهاي فضا نوردي تاليف "سيروس برزو" و نخستين كتاب فارسي كه به فضا برده شده و سپس به زمين بازگردانده شده و نيز مجموعه كارت پستالهايي كه به فضا برده شده نيز در اين نمايشگاه در معرض ديد علاقه مندان قرار خواهد گرفت.
وي يادآور شد:اين نمايشگاه به مناسبت ورود فضانورد معروف بينالمللي روسي به نام "گئورگي ميخائيلويچ گرچكو"كه براي نخستين بار فردا(پنجشنبه) به تهران ميآيد،توسط مركز علوم و ستاره شناسي تهران و فرهنگسراي ملل برگزار ميشود.
منبع خبر : ايرنا
مریخ احتمالا قلمرو بعدی انسان خواهد بود و هم اکنون مطالعات بسیاری برای شناخت آن انجام میشوند. از جملهی ساختههای بشر که در حال بررسی مریخ هستند میتوان به مریخ نوردهای دوقلو و معروف ناسا، «روح» و «فرصت» و مدارگردهای بسیاری نظیر مدارگرد اکتشافی مریخ، سریع السیر مریخ و دیگر مدارگردها اشاره کرد. در واقع اکنون مریخ در کانون توجه مطالعات منظومهای قرار دارد.
با این حساب اگر سیارک تازه کشف شده به سمت مریخ رفته و به مریخ برخورد کند، میتوانیم از تمام ابزارهای خود برای رصد این پدیدهی شگفت استفاده کنیم. پس از برخورد شومیکر لوی-۷ به مشتری تاکنون چنین پدیدهای را مشاهده نکردهایم و البته این برخورد کاملا بیسابقه است چرا که اینبار یک سیارهی گازی مورد حمله قرار نمیگیرد بلکه یک سیارهی سنگی میزبان سیارک میشود و میتوانیم روند برخورد سیارکها با سیارات سنگی یا اقمار را به طور زنده بررسی کنیم. این فرصتی است که تا بحال نداشتهایم.
۲۰۰۷ WD۵ هم اکنون بین زمین و مریخ قرار دارد و با تقریبا با سرعت ۳۰ هزار کیلو متر در ساعت به سمت مریخ پیش میرود. با این حساب اگر برخوردی پیش آید نیروی زیادی در حد نیروی برخورد عظیم «تونگوسکا» آزاد خواهد شد و یک دهانهی جدید روی مریخ شکل میگیرد. ولی خوشبختانه هیچ یک از کاوشگران مریخ در معرض خطر نیستند. از جمله مریخ نوردهای دوقلو ناسا به اندازهی کافی از مکانی که احتمال برخورد وجود دارد دور هستند.
مدتی است که بحث سیارکی دیگر با نام «آپوفیس» کاملا رسانهای شده است و در روزنامهها و مجلات و وبلاگ ها کم دربارهی آپوفیس مطلب نمیبینیم.
آپوفیس نام سیارکی است که در حال حرکت به سمت زمین است و در سال ۱۹۹۴ کشف شد. از آنجا که این جسم به سمت زمین حرکت میکند احتمال برخورد آن با زمین هم وجود دارد. محاسبات اولیه مداری آپوفیس نشان دادند که احتمال برخورد آپوفیس به زمین ۱ به ۴۵۰۰۰ است ولی محاسبات جدیدتر در چند سال گذشته این احتمال را بسیار بیشتر پیش بینی می کنند؛ ۱ به ۳۷.
طبق پیش بینی ها ۱۰ بهمن امسال برخورد سیارک تازه کشف شده با مریخ اتفاق میافتد باید صبر کرد و دید که آیا برخوردی اتفاق میافتد یا خیر. اگر برخورد بین ۲۰۰۷ WD۵ و مریخ اتفاق بیافتد باید بیشتر به آپوفیس توجه کنیم و خطر آن را جدیتر تلقی کنیم.
منبع: newscientist , science@nasa
دنبال شغلي ميگردين كه كه تركيبي از پيشرفتهترين فناوريها، جذابترين علوم و هيجانانگيزترين ماجراجوييها باشه بعيده كه انتخابي بهتر از فضانوردي بتونين پيدا كنين. اتفاقاً كاروبار اين شغل بسيار خوبه و ايستگاه فضايي بينالمللي كه در حال ساخته نيازمند تعداد زيادي فضانورد هست كه شايد يكيش شما باشين.
اما ببينيم تو امريكا چطور ميشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امريكا كار چندان آسوني نيست و گذروندن دورههاي اون چند سالي طول ميكشه. در امريكا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرماندهها و خلبانها هستن. فرماندهها از اسمشون هم معلومه كه رهبري ماموريتهاي فضايي با اوناس و مسوول اعضاي گروه و فضاپيما هستن. خلبان هم به عنوان كمك فرمانده در هدايت فضاپيما و قرار دادن ماهوارهها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموريت ميشناسن. كار اينا كمك كردن به خلبان و فرمانده در امر عملكرد فضاپيماي شاتل و انجام كارهاي بيرون از فضاپيما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمايشات محوله هست.
دسته سوم متخصصايي هستن كه از خارج از ناسا ميان و براي يه كار خاص آموزش ديدن و معمولاً غيرامريكايي هستن كه به اينا اصطلاحاً Payload Specialist گفته ميشه.
هر كدوم از اين دسته فضانوردا بايد يه سري ويژگيهاي اوليه رو داشته باشن كه بتونن وارد اين شغل بشن:
+ تابعيت امريكايي (براي خلبانها و متخصصان ماموريت)
+ دارا بودن مدرك ليسانس در يكي از رشتههاي مهندسي، علوم زيستشناسي، علوم فيزيكي و يا رياضيات از يك دانشگاه معتبر
+ دست كم سه سال تجربه كاري در زمينه مرتبط با تحصيل (گرفتن مدرك فوقليسانس معادل يك سال تجربه كاري و گرفتن دكترا معادل سه سال تجربه حساب ميشه)
+ گذراندن امتحانات فيزيكي ناسا كه شبيه تستهاييه كه از داوطلباي خلباني هواپيماهاي جنگي يا مسافربري ميگيرن. خلبانها بايد تستهاي درجه1 رو بگذرونن ولي اون دو دسته متخصص ديگه بايد تستهاي درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلباني (فرمانده) هواپيماهاي جت (فقط براي خلبانهاي فضاپيما)
+ قد بين۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت براي خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت براي بقيه متخصصان
حالا اگه شما اين خصوصيات رو دارين اولين كاري كه بايد بكنين پر كردن فرمهاي مخصوص و فرستادن اونا براي ناساس. ناسا بعد از بررسي فرمهاي افراد مختلف بعضيا رو براي مصاحبه احضار ميكنه. آزمايشات پزشكي در مراحل بعد هستن و در نهايت همه مشخصات شما بررسي و ارزيابي ميشن و اگه خوششانس باشين ممكنه شما رو به عنوان كانديداي فضانوردي قبول بكنن. ناسا هر دو سال يه بار اسامي حدوداً 100 زن و مرد رو كه از بين هزاران متقاضي فضانوردي به عنوان كانديد قبول شدن اعلام ميكنه.
اگه شما جزو اين ليست بودين مرحله بعديش اينه كه شما رو به مركز فضايي جانسون ناسا كه در هوستون تگزاس قرار داره ميفرستن كه در اونجا بايد دورههاي كارآموزي دوسالهاي رو بگذرونين. در طي اين دو سال شما كلاسهايي در زمينه علوم (رياضي، فيزيك، نجوم، زمينشناسي، هواشناسي و اقيانوسشناسي)، تكنولوژي (هدايت فضاپيما، مكانيك وسايل مداري و فرآورش مواد) و سيستمهاي شاتل فضايي خواهيد گذروند.
همچنين دورههاي زندگي در دريا و خشكي و در شرايط بدون نيروي جاذبه و محيطهاي با فشار اتمسفري بالا و خيلي پايين رو هم ميگذرونين. ضمناً يه تست شنا رو هم بايد بگذرونين كه در اون لازمه كه سه بار طول يه استخر 25 متري رو در حاليكه لباس فضانوردي و كفش تنيس تنتونه طي كنين. اگه شما به عنوان يه خلبان پذيرفته شده باشين بايد دورههايي رو هم در هواپيماي جت تي-38 ناسا و شاتل آموزشي اون بگذرونين كه حدوداً 15 ساعت در هر ماه به اين كار اختصاص داره ولي اگه جزو متخصصان ماموريت باشين اين مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما يك فضانورد خواهيد بود. البته اين تازه اول كاره. از اينجا به بعد كار شما اينه كه تو كلاساي آموزشي در مورد نحوه جنبههاي مختلف عملكرد شاتل فضايي شركت كنين. هر قسمت اين وسيله توسط متخصصين و سازندههاي اون قسمت تدريس ميشه. بعدش بايد با يه دستگاه شبيهساز (سيمولاتور) همه كارهاي لازم رو از قبيل كارهاي قبل از بلند شدن شاتل، در حين برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روي زمين رو تمرين كنين. ضمناً برحسب اينكه خلبان يا متخصص ماموريت باشين بايد نحوه كار با بازوي روبوتيك شاتل رو كه محموله شاتل رو ازش خارج ميكنه ياد بگيرين. خلاصه اينكه اونقدر آموزشهاي مختلف رو ميگذرونين تا اينكه قرعه به نامتون بيفته و براي يه پرواز واقعي انتخاب بشين.
در اين حالت بايد 10 ماه قبل از پرواز، دورههاي تخصصي مربوط به اون ماموريت رو بگذرونين. اين دورهها شامل پروازهاي شبيهسازيشده، قدم زدن زير آب و زندگي درون شاتل ميشه. تو اين دورهها شما رو براي مقابله با هر نوع وضعيت اضطراري آماده ميكنن. بعدش اگه خلبان باشين كه ديگه شما رو ميبرن تو شاتل واقعي كه بايد باش پرواز كنين و باز هم كلي دوره و جلسه و پرواز شبيهسازي شده براتون ميذارن تا اينكه بالاخره تشريف ميبرين به فضا. بعداز پرواز هم يه سري آزمايشهاي پزشكي و مذاكرات چند روزه رو در پيش دارين كه اصطلاحاً بهشون ميگن Debriefings (اگه يكي معنيشو بهم بگه ممنون ميشم).
هر فضانورد دستكم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقي ميمونه. فضانوردا به عنوان كارمنداي رسمي غيرنظامي استخدام ميشن و گريد يا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب ميزان سابقه). معمولاً ميزان مرخصي زياد و بيمه عمر و بيمه پزشكي هم دارن و از مزاياي بازنشستگي استفاده ميكنن.
خوب اين بود روش فضانورد شدن. همونطور كه ميبينين بايد آموزشهاي زيادي رو بگذرونين و سخت تلاش كنين و از استقامت زيادي هم برخوردار باشين تا يه فضانورد واقعي بشين. آيا هنوز هم دلتون ميخواد فضانورد بشين؟
پيش از اين كه پاسخي به اين سوال بدهيم ، اجازه بدهيد صورت مساله را يك بار ديگر ذكر كنيم، چرا آسمان شب تاريك است؟
اولين كسي كه جرات كرد اين سوال بظاهر بچگانه را بپرسد، فيزيكدان آلماني ، هاينريش ويلهلم اولبرس در سال 1823 بود.
سوالي كه از آن پس به پارادوكس اولبرس معروف شد و سالها ذهن فيزيكدان ها و ستاره شناسان را به خود مشغول كرد؛ زيرا جواب سوال برخلاف صورت كودكانه اش ، اصلا مثل روز روشن نيست.
ابتدا به نظر رسيد گرد و غبار بين ستاره ها مي تواند مساله را حل كند.
اين مواد نور ستاره ها را جذب مي كنند و مانع رسيدن آنها به چشم ما مي شوند، اما مساله اينجاست كه جذب نور، سرانجام آنقدر دماي گردوغبار را بالا مي برد كه آن را به تابش و نورافشاني وامي دارد.
توضيح دوم پاي انتقال به سرخ كهكشان ها و ستاره هاي دور را وسط كشيد.
مي دانيم كه به دليل انبساط جهان ، همه كهكشان ها در حال دورشدن از ما هستند و اين باعث افزايش طول موج پرتوهاي تابيده از آنها يا به اصطلاح انتقال به سرخ نورشان مي شود.
تحت تاثير اين انتقال ، بخش عمده اي از نور مرئي كهكشان هاي دور به نور مادون قرمز تبديل و غيرقابل رويت مي شود؛ اما نبايد فراموش كرد كه به همين ترتيب بخشي از پرتوهاي ماوراي بنفش نيز سر از طيف مرئي درمي آورند و اثربخشي اول را تقريبا خنثي مي كنند.
بهترين توضيحي كه در حال حاضر براي اين پارادوكس وجود دارد، شامل 2 قسمت است
اول اين كه حتي اگر جهان ما بي نهايت بزرگ باشد، بي نهايت پير نيست. اين نكته از آن جهت اهميت دارد كه سرعت نور محدود است و ما هر اتفاق را تنها بعد از رسيدن نورش مي توانيم ببينيم.
به عقيده بيشتر ستاره شناسان ، جهان بين 10 تا 15ميليارد سال عمر دارد.
بنابراين بيشترين فاصله اي كه ما از آن نور دريافت مي كنيم بين 10 تا 15 ميليارد سال نوري است.
حتي اگر ستاره ها يا كهكشان هايي در فاصله دورتر از اين وجود داشته باشد، چيز از آنها به چشم ما نمي رسد.
بخش دوم جواب ، به اين واقعيت برمي گردد كه كهكشان ها، عمر لايتناهي ندارند.
ستاره ها سرانجام تاريك مي شوند و اين اثر در كهشكشان هاي نزديك به خاطر فاصله نوري كوتاه تر زودتر قابل مشاهده است.
برهم نهي اين دو عامل باعث مي شود كه ما هيچ وقت نتوانيم نور ستاره هاي دور و نزديك را همزمان در همه جهات ببينيم.
نور دورترين ستاره ها هنوز به ما نرسيده است ، يا اگر برسد اين سفر اين قدر طول مي كشد كه تعدادي از اجرام نزديك در اين فاصله دار فاني را وداع مي گويند و خاموش مي شوند. اين از تاريك بودن شب.
كسي نمي خواهد دليل روشن بودن روز را بداند؟
cph-theory.persiangig.com:منبع
دولت مسکو روز بعد عکس و خبر اين رويداد را به مطبوعات داد و جهان را به حيرت واداشت. مفسران رسانه ها اين پيروزي روس ها را يک کودتاي علمي عليه امريکا تلقي کردند. ماهواره «اسپوتنيک- 1» که توسط سرگئي کوروليوف طراحي شده بود 90 کيلوگرم وزن داشت. در بسياري از کشورها علائم مخابراتي اين اسپوتنيک دريافت شد. امريکاييان که در نظر داشتند سال بعد احتمالاً يک ماهواره 11 کيلوگرمي را در مدار زمين قرار دهند، از اين پيروزي مسکو سخت نگران شدند. دولت امريکا با شتاب تمام دست به يک آزمايش فضايي زد تا به اتباع اين کشور اميد دهد که روحيه خود را از دست داده بود، ولي اين آزمايش شکست خورد. ترس امريکاييان بيشتر از موشکي بود که اين ماهواره را به فضا برده بود زيرا قرارگرفتن کلاهک اتمي بر چنين موشکي برايشان تصوري وحشت انگيز شده بود. تا امريکاييان به خود بجنبند، روس ها سگي به نام «لايکا» را با يک ماهواره و در سال 1961 يوري گاگارين (نخستين فضانورد جهان) را با اسپوتنيک- 3 در مدار زمين قرار دادند.
برخلاف 15 سال گذشته (سال هايي که از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي گذشت) امسال به مناسبت پنجاهمين سال تسخير فضا مراسم متعدد و باشکوه و پرسر و صدا در روسيه برگزار شد. اين مراسم و نطق هايي که به مناسبت آن ايراد شد نشان مي دهد که روس ها به دوران رقابت هاي فضايي بازخواهند گشت، به همان گونه که به رقابت هاي نظامي بازگشته اند .
زمين در شب و روزآلودگی نوری نه تنها باعث از بین رفتن جلوهی آسمان شب در حومه شهرها شده بلکه نشانگر میزان انرژی و پولی است که به دلیل استفادهی نامناسب از منابع روشنایی به هدر میرود .
برای نشان دادن این پدیده به مردم و کمک به بررسی آن٬ آزمایشی جهاني در نظر گرفته شده است. بنیاد ملی علوم آمریکا (National Science Foundation) روی این آزمایش که به وسیلهی «يو سي اي آر» (University Corporation for Atmospheric Research) اجرا می شود٬ سرمایه گذاری کرده است.
این پروژه طی ۲ هفته نخست ماه اکتبر(تا ۲۳ مهر ماه) اجرا میشود و به بررسی میزان آلودگی نوری و شمار ستارگان در یک شب پرستاره میپردازد.
انجام این آزمایش بسیار آسان است. شما میتوانید با مراجعه به وب سایت «شمارش بزرگ جهانی ستاره ها»( Great World Wide Star Count) از نقشههای موجود٬ متناسب با موقعیت محل زندگیتان پرینت بگیرید.
در این دو هفته ساکنان نیم کرهی شمالی٬ صورت فلکی دجاجه و ساکنان نیم کرهی جنوبی صورت فلکی قوس را مورد بررسی قرار خواهند داد.
برای هر صورت فلکی هفت نقشه در نظر گرفته شده است که هر یک تا حد قدری خاصی ستارگان آن صورت فلکی را نشان میدهد. نیازی به شمارش تمام ستارگان یک صورت فلکی نیست. کافیست پس از تاریک شدن هوا از منزل خارج شده و نقشهای که بهترین مطابقت با صورت فلکی مذکور را دارد مشخص کنید یا این که مشخص کنید کم نورترین ستارهای که در صورت فلکی میبینید در کدام نقشه موجود است.
سپس گزارش خود را به سایت پروژه بفرستید.
انجام این کار بسیار ساده است و با انجام آن میتوانید سهمی در این پروژهی جهانی داشته باشید.
سایت پروژه: http://www.windows.ucar.edu/citizen_science/starcount/
منبع: sky and telescope
به گزارش ايرنا به نقل از سايت انجمن نجوم آماتوري ايران ،از زمانهاي بسيار دور مردم ميدانستند كه خورشيد اهداكننده زندگي به آنهاست، بيهوده نيست كه مصريهاي قديم به مانند يك خدا به خورشيد احترام ميگذاشتند.
امروزه ما ميدانيم كه اين ستاره يك توپ گازي مشتعل است ، گرچه نگاه كردن به اين جسم داغ امكانپذير نيست ، اما ستارهشناسان در سالهاي گذشته به خيلي چيزها در مورد درون آن پي بردهاند.
خورشيد سطح جامد و سفتي ندارد، با اين حال سطح خارجي آن كه تقريبا تمام نور آن را ساطع ميكند قابل تشخيص است، اين فتوسفر ( نور كره) مرز بين سطح شفاف رويي، كروموسفر، تاج خورشيد و منطقه غير قابل رويت درون آن را نشان ميدهد.
تراكمي كه به طرف مركز ستاره افزايش پيدا ميكند موجب ميشود كه بخشهاي كوچك نور كه در آنجا به وجود آمدهاند پي در پي و بيوقفه به صورت اتم و الكترون در جهتهاي تصادفي هدايت شوند، به همين علت به طور ميانگين يك فوتون ( واحد شدت نور وارده به شبكيه چشم) ، يك ميليون سال زمان نياز دارد تا از منطقه مركزي به سطح خورشيد برسد.
فشار و حرارت در جهت مركز ستاره افزايش مييابد، بخش مركزي كه در آن انرژي خورشيد توليد ميشود ، فقط ۱/۶در صد كل حجم ستاره را اشغال ميكند، اما تقريبا نصف جرم يا توده خورشيد را متمركز و جمع ميكند.
در منطقه هسته با حرارت بالاي ۱۵ميليون درجه سانتيگراد ، فشاري بالغ بر ۲۰۰ميليارد اتمسفر وجود دارد، انرژياي كه در هر ثانيه در آنجا توليد ميشود ميتواند نياز انرژي تمام انسانهاي امروز را تا يك ميليون سال تامين كند.
در ۲۵سال گذشته محققان شيوهاي را كشف كردهاند كه اطلاعاتي از درون خورشيد به دست ميدهد، " هليوسيسمولوژي" ، همانگونه كه از نامش پيداست با اين شيوه ارتعاشات خورشيد مورد بررسي و مطالعه قرار ميگيرد.
اين ارتعاشات به طرزي كاملا متفاوت باآنچه در زمين اتفاق ميافتد ايجاد ميشود، در درون خورشيد تودههاي گازي بهطور مداوم به طرف سطح آن بالا ميرود ، سرد ميشود و دوباره به اعماق ستاره فرو ميرود.
فيزيكدانان اين بالا و پايين رفتن را كه مانند آن را در يك قابلمه نيز ميتوان مشاهده نمود ، كانوكشن ( انتقال گرما در مايع ) نام نهادهاند، در همين حين امواج صوتي هم توليد ميشود كه از درون خورشيد عبور كرده و باعث ارتعاش آن ميشود.
مجموعه اين توپ گازي مثل بالني به نظر ميرسد كه از آب پر شده باشد.
محققان خورشيد در موقعيتي هستند كه اين ارتعاشات را دقيقا اندازهگيري ميكنند، محاسبات اين امكان را ميدهد كه از هزاران صداي اصلي و بالا ، مدلي از درون خورشيد طراحي و ساخته شود.
در خط فرضي استوا مواد خورشيدي در هر ۲۵روز يك بار دور محور ميچرخند در عرضهاي بالاتر اين روند تا ۳۵روزهم به طول ميانجامد، اما هنوز كاملا مشخص نشده است كه چگونه اين تغيير گردشها پديد ميآيد.
اما آنچه قطعي است اين است كه اين تغييرات از طريق جابهجايي پيچيده بين تودههاي گازي كه بالا و پايين ميروند و چرخش كلي ستاره ايجاد ميشوند.
در بخش هسته در زير منطقه كانوكشن هيچ جريان گازي وجود ندارد ، اين منطقه درخشان مثل يك جسم خشك و انعطافناپذير با دورهاي در حدود ۲۷روز گردش ميكند.
در نتيجه در مرحله عبور منطقه كانوكشن به منطقه سوزان و درخشان داخلي جهشي در چرخش پديد ميآيد كه دانشمندان احتمال ميدهند در اين منطقه عبور و انتقال، محل انرژي جنبشي خورشيد وجود دارد كه باعث ايجاد ميدان مغناطيسي آن ميشود.
منبه : ايرنا
جايزهي گوگل براي سفر به ماه
اين بار شركت معروف گوگل٬ ارائه دهندهي خدمات گستردهي اينترنتي٬ با همكاري بنياد «ايكس پرايز»(X PRIZE)٬ جايزهاي با نام «Google Lunar X PRIZE» براي سفر به ماه تعيين كرده است.
جايزهي اول و ۲۰ ميليون دلاري اين مسابقه به گروهي تعلق ميگيرد كه رباتي را روي سطح ماه فرود آورد و پس از طي مسافت ۵۰۰ متر روي سطح آن و ارسال دادههايي مانند فيلم و عكس از سطح ٬ آن را به زمين بازگرداند. اين ماموريت بايد تا پايان سال ۲۰۱۲ انجام شود.
اگر ماموريت از پايان سال ۲۰۱۲ تا پايان سال ۲۰۱۴ انجام شود مبلغ جايزه ۱۵ ميليون دلار خواهد شد.
جايزه ي دوم اين مسابقه ۵ ميليون دلار خواهد بود كه به گروه دوم تعلق مي گيرد.
درنهايت ۵ ميليون دلار به گروهي كه يكي از ماموريتهاي زير را انجام دهد٬ اهدا ميشود:
-پيدا كردن آثاري از ماه نشين هاي آپولوي آمريكايي يا سوويت روسي
-يافتن يخ آب در ماه
-سالم نگه داشتن ماه نورد در طول شب در ماه ( هر شب ماه تقريبا معادل ۱۴ شبانه روز زميني است)
باز آلدرين(Buzz Aldrin)٬ مشاور بنياد ايكس پرايز و دومين فردي كه روي سطح ماه فرود آمد٬ ميگويد:" ما سعي داريم تا اين گونه مسابقات را گسترش دهيم تا علاقهي مردم براي بازگشت به ماه و سفرهاي فضايي بيشتر شود."
پيتر ديامانديس(Peter Diamandis) موسس بنياد ايكس پرايز٬ ضمن تاييد گفتههاي آلدرين ميگويد:" ما قصد داريم نظر مردم را نسبت به ماه عوض كنيم. ماه بندرگاهي براي سفرهاي فضايي و معدني با ارزش از مواد مختلف است."
از زمان فرود بشر روي سطح ماه چند دهه ميگذرد و احتمالا تا ۶ الي ۸ سال آينده چنين سفري به صورت دولتي اتفاق نخواهد افتاد. بنابر اين٬ اين بار شركتهاي خصوصي ميتوانند از دولت ها پيشي بگيرند و ماموريتي بدون سرنشين٬ روي سطح ماه اجرا كنند.
منبع : www.nojum.ir
| از اينجا تا ابديت: سرنوشت خورشيد و زمين |
|
ديدگاه ما از آينده از زمان ولز بسيار تغيير يافته است. اگر چه ماشين زمان همچنان جزء داستانهاي علمي تخيلي باقي مانده است، شناخت و درك ما از تغييرات خورشيد اين امر را ممكن ساخته است كه آينده بسيار دور زمين را به گونه اي شرح دهيم كه هم شامل جزئيات و هم از نظر علمي درست باشد. اگر بتوانيم فيلم سريعي از 200 ميليون سال آينده زمين ببينيم، خواهيم ديد قاره ها به هم مي پيوندند تا شكل آينده كهن قاره (Pangaea) را به وجود آورند كه آن هم ساختار جديد صفحات قاره اي را ايجاد مي كند. حرارت داخل زمين در درجه اول از فروپاشي ذرات راديواكتيو اورانيوم 238 ايجاد مي شود كه نيمه عمر آن 4.5 ميليارد سال است. بنابراين مواد داخلي زمين هم اكنون در حدود نيمي از ميزان اوليه گرما توليد مي كنند. با سرد شدن مواد داخلي، فرايندهاي نوسازي زمين شناسي به تدريج متوقف مي شود و سياره به دوران پيري و سالخوردگي وارد مي شود. آتشفشانها فوران مي كنند و قاره ها به تدريج شكل و ساختار نهايي خود را به دست مي آورند. طي ميلياردها سال بعد سطح آب اقيانوسها اندكي پايين مي رود، زيرا آب توسط پوسته كه به طور ثابت در حال خنك شدن است جذب مي گردد. با اين حال خنك شدن زمين با خنك شدن سطح زمين همراه نيست. خورشيد همواره از زمان تولدش كمي درخشانتر شده است. ستاره گرم حياتبخش ما در مسيري است كه به بلايي سوزان براي حيات زمين تبديل مي گردد.... | |
ادامه مطلب
اینجا روستایی در نزدیکی شهر کارانکاس (حوالی منطقه پونو واقع در 1300 کیلومتری جنوب لیما). شنبه شب. مردم دهکده خسته از کار روزانه در حال رفتن به سوی خانه های خود هستند. آسمان صاف و پرستاره است. هیچ کس از اتفاقی که در پیش است اطلاعی ندارد. خطی سبز رنگ در آسمان دیده می شود. از میان ستاره ها عبور می کند. در طول حرکتش به تدریج پر نورتر و رنگ آن متمایل به نارنجی می شود. در یک چشم به هم زدن به دامنه رشته کوه های آند که در اطراف دهکده قرار دارند، بر خورد می کند. این یک شهاب سنگ است. گودالی به عمق 8 متر و قطر 20 متر ایجاد می شود. از گودال، گازی بدبو و متعفن بر می خیزد که حاصل آزاد شدن آرسنیک، گوگرد و بسیاری از گازهای سمی دیگر از محل برخورد شهاب سنگ است. آزاد شدن این گازها سبب ایجاد سردرد، سرگیجه و تهوع در 200 نفر از اهالی دهکده شده و تا به حال یک گاو مرده و چند حیوان دیگر هم مریض شده اند.
در سال 1382 خانم انوشه انصاری به همراه برادر همسرش، جایزه 10 میلیون دلاری " انصاری ایکس پرایز " را بنیان نهاد. این جایزه به نخستین شرکت خصوصی تعلق می گرفت که بتواند بدون کمک بخش دولتی، سفری فضایی را به ارتفاع بیش از 100 کیلومتری سطح زمین با حضور دست کم یک سرنشین و وزن 3 سر نشین انجام دهد و این کار را در مدت کمتر از دو هفته تکرار کند. 24 تیم از 7 کشور در این رقابت شرکت کردند و سرانجام فضاپیمایی با نام " ناو فضاپیمایی شماره 1 " به همراه هواپیمای حامل خود (شوالیه سفید) توانست جایزه را کسب کند. با اهدای این جایزه، صنایع فضایی وارد عصر جدیدی شد. عصری که کاوش و سفر به فضا را از انحصار سازمان های دولتی خارج و امکان ورود به بخش خصوصی را به عرصه های فضایی مهیا کرد. اما جالب تر اینکه بنیاد انصاری ایکس پرایز تنها در زمینه فضانوردی فعالیت نمی کند. سال قبل این بنیاد یک جایزه 10 میلیون دلاری به کسی که توانست در مدت 10 روز 100 ژنوم انسان را شناسایی کند، اهدا کرد. اینک شرکت گوگل هم وارد میدان شده است و با همکاری بنیاد انصاری ایکس پرایز قصد دارد تا سهمی از این کاوش ها را بر عهده داشته باشد.
گوگل و بنیاد ایکس پرایز، برای کسانی که موفق شوند تا 9 مهرماه سال 1391 (31 دسامبر 2012) یک کاوشگر را روی ماه فرود آوردند و با استفاده از آن از حداقل 500 متر حرکت کرده و تصاویر و فیلم هایی را در حجم یک گیگابایت به زمین ارسال کنند، یک جایزه 30 میلیون دلاری در نظر گرفته اند. این یک رقابت بین المللی بی سابقه است که توانایی دانشمندان و سرمایه گذاران تمام دنیا را در توسعه یک کاوشگر کم هزینه به مبارزه فرا می خواند. اینک با همکاری گوگل، جایزه 10 میلیون دلاری ایکس پرایز به 30 میلیون دلار افزایش یافت. از این میزان، 20 میلیون دلار به کسانی که کاوشگر را در ماه فرود آورند و 2 پاداش پنج میلیون دلاری هم به کسانی که موفق می شوند کاوشگر خود را در سطح ماه بیش از 500 متر حرکت دهند و یا کسانی که کاوشگر خود را در نزدیکی بقایای فضاپیمای آپولو فرود آورند، اعطا می شود. همچنین به کسانی که موفق شوند از بقایای فضاپیمای آپولو عکسبرداری کنند یا به شواهدی از یخ آب دست یابند، 5 میلیون دلار جایزه داده می شود. در صورتی که ماموریت این کاوشگر به جای 9 مهرماه 1391 به سال 1392 یا 1393 موکول شود، جایزه 20 میلیون دلاری به 15 میلیون دلار کاهش می یابد. نیازی به گفتن ندارد که برگزاری چنین مسابقاتی چقدر می تواند در پیشرفت صنایع فضانوردی موثر باشد. برای کسب اطلاعات بیشتر از توافقات گوگل و بنیاد ایکس پرایز اینجا را کلیک کنید.
دنبال شغلي ميگردين كه كه تركيبي از پيشرفتهترين فناوريها، جذابترين علوم و هيجانانگيزترين ماجراجوييها باشه بعيده كه انتخابي بهتر از فضانوردي بتونين پيدا كنين. اتفاقاً كاروبار اين شغل بسيار خوبه و ايستگاه فضايي بينالمللي كه در حال ساخته نيازمند تعداد زيادي فضانورد هست كه شايد يكيش شما باشين.
اما ببينيم تو امريكا چطور ميشه فضانورد شد. متاسفانه فضانورد شدن تو امريكا كار چندان آسوني نيست و گذروندن دورههاي اون چند سالي طول ميكشه. در امريكا سه دسته فضانورد وجود دارن:
دسته اول فرماندهها و خلبانها هستن. فرماندهها از اسمشون هم معلومه كه رهبري ماموريتهاي فضايي با اوناس و مسوول اعضاي گروه و فضاپيما هستن. خلبان هم به عنوان كمك فرمانده در هدايت فضاپيما و قرار دادن ماهوارهها در مدار نقش داره.
دسته دوم از فضانوردها رو تحت عنوان متخصصان ماموريت ميشناسن. كار اينا كمك كردن به خلبان و فرمانده در امر عملكرد فضاپيماي شاتل و انجام كارهاي بيرون از فضاپيما (گردش و قدم زدن در فضا) و انجام آزمايشات محوله هست.
دسته سوم متخصصايي هستن كه از خارج از ناسا ميان و براي يه كار خاص آموزش ديدن و معمولاً غيرامريكايي هستن كه به اينا اصطلاحاً Payload Specialist گفته ميشه.
هر كدوم از اين دسته فضانوردا بايد يه سري ويژگيهاي اوليه رو داشته باشن كه بتونن وارد اين شغل بشن:
+ تابعيت امريكايي (براي خلبانها و متخصصان ماموريت)
+ دارا بودن مدرك ليسانس در يكي از رشتههاي مهندسي، علوم زيستشناسي، علوم فيزيكي و يا رياضيات از يك دانشگاه معتبر
+ دست كم سه سال تجربه كاري در زمينه مرتبط با تحصيل (گرفتن مدرك فوقليسانس معادل يك سال تجربه كاري و گرفتن دكترا معادل سه سال تجربه حساب ميشه)
+ گذراندن امتحانات فيزيكي ناسا كه شبيه تستهاييه كه از داوطلباي خلباني هواپيماهاي جنگي يا مسافربري ميگيرن. خلبانها بايد تستهاي درجه1 رو بگذرونن ولي اون دو دسته متخصص ديگه بايد تستهاي درجه2 رو بگذرونن.
+ داشتن تجربه 1000 ساعت خلباني (فرمانده) هواپيماهاي جت (فقط براي خلبانهاي فضاپيما)
+ قد بين۱۶۲.5 سانت تا 193 سانت براي خلبانها و ۱۴۸.۵سانت تا 193 سانت براي بقيه متخصصان
حالا اگه شما اين خصوصيات رو دارين اولين كاري كه بايد بكنين پر كردن فرمهاي مخصوص و فرستادن اونا براي ناساس. ناسا بعد از بررسي فرمهاي افراد مختلف بعضيا رو براي مصاحبه احضار ميكنه. آزمايشات پزشكي در مراحل بعد هستن و در نهايت همه مشخصات شما بررسي و ارزيابي ميشن و اگه خوششانس باشين ممكنه شما رو به عنوان كانديداي فضانوردي قبول بكنن. ناسا هر دو سال يه بار اسامي حدوداً 100 زن و مرد رو كه از بين هزاران متقاضي فضانوردي به عنوان كانديد قبول شدن اعلام ميكنه.
اگه شما جزو اين ليست بودين مرحله بعديش اينه كه شما رو به مركز فضايي جانسون ناسا كه در هوستون تگزاس قرار داره ميفرستن كه در اونجا بايد دورههاي كارآموزي دوسالهاي رو بگذرونين. در طي اين دو سال شما كلاسهايي در زمينه علوم (رياضي، فيزيك، نجوم، زمينشناسي، هواشناسي و اقيانوسشناسي)، تكنولوژي (هدايت فضاپيما، مكانيك وسايل مداري و فرآورش مواد) و سيستمهاي شاتل فضايي خواهيد گذروند.
همچنين دورههاي زندگي در دريا و خشكي و در شرايط بدون نيروي جاذبه و محيطهاي با فشار اتمسفري بالا و خيلي پايين رو هم ميگذرونين. ضمناً يه تست شنا رو هم بايد بگذرونين كه در اون لازمه كه سه بار طول يه استخر 25 متري رو در حاليكه لباس فضانوردي و كفش تنيس تنتونه طي كنين. اگه شما به عنوان يه خلبان پذيرفته شده باشين بايد دورههايي رو هم در هواپيماي جت تي-38 ناسا و شاتل آموزشي اون بگذرونين كه حدوداً 15 ساعت در هر ماه به اين كار اختصاص داره ولي اگه جزو متخصصان ماموريت باشين اين مقدار 4 ساعت در هر ماه خواهد بود.
بعد از گذشت دو سال شما يك فضانورد خواهيد بود. البته اين تازه اول كاره. از اينجا به بعد كار شما اينه كه تو كلاساي آموزشي در مورد نحوه جنبههاي مختلف عملكرد شاتل فضايي شركت كنين. هر قسمت اين وسيله توسط متخصصين و سازندههاي اون قسمت تدريس ميشه. بعدش بايد با يه دستگاه شبيهساز (سيمولاتور) همه كارهاي لازم رو از قبيل كارهاي قبل از بلند شدن شاتل، در حين برخاستن، ورود به مدار، برگشتن و فرود روي زمين رو تمرين كنين. ضمناً برحسب اينكه خلبان يا متخصص ماموريت باشين بايد نحوه كار با بازوي روبوتيك شاتل رو كه محموله شاتل رو ازش خارج ميكنه ياد بگيرين. خلاصه اينكه اونقدر آموزشهاي مختلف رو ميگذرونين تا اينكه قرعه به نامتون بيفته و براي يه پرواز واقعي انتخاب بشين.
در اين حالت بايد 10 ماه قبل از پرواز، دورههاي تخصصي مربوط به اون ماموريت رو بگذرونين. اين دورهها شامل پروازهاي شبيهسازيشده، قدم زدن زير آب و زندگي درون شاتل ميشه. تو اين دورهها شما رو براي مقابله با هر نوع وضعيت اضطراري آماده ميكنن. بعدش اگه خلبان باشين كه ديگه شما رو ميبرن تو شاتل واقعي كه بايد باش پرواز كنين و باز هم كلي دوره و جلسه و پرواز شبيهسازي شده براتون ميذارن تا اينكه بالاخره تشريف ميبرين به فضا. بعداز پرواز هم يه سري آزمايشهاي پزشكي و مذاكرات چند روزه رو در پيش دارين كه اصطلاحاً بهشون ميگن Debriefings (اگه يكي معنيشو بهم بگه ممنون ميشم).
هر فضانورد دستكم تا 5 سال بعد از انتخاب شدنش در ناسا باقي ميمونه. فضانوردا به عنوان كارمنداي رسمي غيرنظامي استخدام ميشن و گريد يا درجه GS-11 تا GS-14 دارن (بر حسب ميزان سابقه). معمولاً ميزان مرخصي زياد و بيمه عمر و بيمه پزشكي هم دارن و از مزاياي بازنشستگي استفاده ميكنن.
خوب اين بود روش فضانورد شدن. همونطور كه ميبينين بايد آموزشهاي زيادي رو بگذرونين و سخت تلاش كنين و از استقامت زيادي هم برخوردار باشين تا يه فضانورد واقعي بشين. آيا هنوز هم دلتون ميخواد فضانورد بشين؟
|
زمان : جمعه 26 امرداد 1386 ساعت : 8 صبح الي 19 بعد از ظهر |
||
مدارك ثبت نام :
مدرسين دوره: مهندس سيد قاسم رستمي علي ابراهيمي سراجي محمد حسين الماسي امير حسين ابوالفتح كاظم كوكرم
- آشنايي و آموزش فرهنگ اصطلاحات رويت هلال - روش هاي پيش بيني و تعيين رويت پذيري هلال - آشنايي با معيار هاي موجود در رابطه با رويت هلال - تجارب رصدي و آشنايي با نرم افزار هاي اختصاصي رويت هلال - كاركرد با تلسكوپ هاي GoTo دار و انواع دوربين هاي دوچشمي
علاقمندان جهت كسب اطلاعات بيشتر از شرايط و نحوه حضور در كارگاه مي توانند با شماره تلفن 55951286-021 تماس و يا به آدرس شهرري ، آستان مقدس حضرت عبدالعظيم الحسني، دانشكده علوم حديث ، مركز نجوم مراجعه نماييند. |
در سرمای کوهستان مجلسی گرم
طنز خواندن یکی از بچه های موسیقی و دست زدن و فیلم گرفتن دوستان
دماوند همیشه جاودان
منجمان طبیعت دوست !!!
|
ساعت |
سمت ماه |
ارتفاع ماه |
سمت زهره |
ارتفاع زهره |
|
19:10 |
286 |
11 |
265 |
23 |
|
19:15 |
287 |
10 |
265 |
22 |
|
19:20 |
288 |
9 |
266 |
21 |
|
19:25 |
288 |
8 |
267 |
20 |
|
19:30 |
289 |
7 |
268 |
19 |
|
19:35 |
290 |
6 |
268 |
18 |
|
19:40 |
290 |
5 |
269 |
17 |
|
19:45 |
291 |
5 |
270 |
16 |
زحل هم در 19:45 دارای ارتفاع 15 و سمت 277 است از روی زحل و زهره راحت تر ميتوان هلال را پيدا و روئيت کرد .
فرم رصد :
نام رصد گر :
نام رصد گاه و طول و عرض جغرافيايي :
وضعيت افق :
تجهيزات :
ساعت اولين رصد با چشم مسلح :
ساعت اولين رصد با چشم غير مسلح :
سن هلال :
سمت هلال :
ارتفاع هلال :
رنگ هلال :
طول کمان هلال :
اگر عکس بگيری چه بهتر !!!!
در انتها به آدرس الکترونيکي : mgmirsaeed@yahoo.com ارسال نماييد
این عکس از سایت پارس اسکای گرفته شده است .
|
نگاهی علمی به اثرات سوء فضا بر استخوان ها | |
ادامه مطلب
مقارنه ارباب حلقه های منظومه شمسی و زهره در شامگاه ۱۰ تیر در ساعت ۲۰:۱۵ شروع میشود و تا دقایقی قبل از ساعت ۲۲ ادامه دارد. در صورتی که کوچکترین وسیله رصدی دارید به سراغ این پدیده بروید و سعی در انجام پروژه های نجومی و جمع آوری مطالب بکنید مطمئن باشید این وبلاگ در نگه داری و ثبت فعالیتهای شما تلاش خواهد کرد . منتظر ارسال فعالیتهای شما هستیم .
چگونه : اگر در افق غربی خود جستجو کنید حتما دو جرم پر نور را خواهید دید و اگر افراد حرفه ای هستید بدانید که این واقعه در مرز میان صورتهای فلکی خرچنگ و اسد یا شیر رخ خواهد داد .
منجمان آماتور سراسر کشور دیگه نمیتونن رصد ارزون برن . خیلی بده . کاشکی دولت یه کاری میکرد!!!! هر چند دولت که ...
من واقعا واسه جامعه نجومی کشور متاسفم که نه تنها بنزین داره سهمیه بندی میشه بلکه تا ۱-۲ سال دیگه هم که قانون مجوز تور ها هم صادر میشه بعد دیگه رصدی که ۵-۷ درمیومد رو باید ۲۰ پولشو بدیم که یکی پیدا بشه ما رو با منت ببره تازه اگه ماشین شخصی هم داشته باشیم باید از سهمیه خانواده خودمون استفاده کنیم و موجب صلب آرامش خانواده بشیم که چی یه رصد بریم!!! کاشکی حداقل دولت یه کاری میکرد که ...!!!!! بابا ولش کن .چی میگم . آقا ما هشدارمونو دادیم دیگه واسه رصدها باید به قول آقای با هنر از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنیم !!!!!
یا میتونیم دوچرخه بگیریم و تا ده نمک که ۳-۵/۳ ساعت با ماشین راه باید ۱ روز تو راه باشیم اینم فکره خوبیه . پس از حالا باید به آقای بهرنگ تفرشی پیشنهاد کنیم در کنار کار فروش اپتیک -فروش دوچرخه های نجومی راه بندازه شاید منجمان یه سودی بردن بابا سفر ۱ روزه بهتره ۲۰ هزار تومان پوله!!!!!!!!!!!!!
به نظر می رسد که در سال 1408 سیارکی به زمین برخورد کند. هر چند احتمال برخورد بسیار کم است اما
خطر برخورد خرده سیاره ای سرگردان همواره حیات روی زمین را تهدید می کند. به طور میانگین در هر هزار سال صخره ای 100 متری با زمین برخورد می کند که اگر به مناطق پر جمعیت اصابت نماید، می تواند شهری را نابود سازد. در هر یک میلیون سال برخورد سیارکی به قطر یک کیلومتر و در هر صد میلیون سال برخورد سیارکی به قطر 6 تا 10 کیلومتر حیات سراسر زمین را تهدید می کند. با توجه به احتمال برخورد سیارکی نزدیک به زمین به نام " آپوپیس " در سال 1408( 2029 )، هر چند احتمال بسیار کم است، از حالا سازمان های فضائی راه حل هائی را برای رویاروئی با چنین مهمانان ناخوانده ای مطرح می کنند. به تازگی سازمان فضائی اروپا( اسا ) طرحی بر مبنای دو فضاپیما به نام های " هیدالگو " و " سانچو " را برای انحراف آزمایشی یک سیارک بی خطر، مطرح کرده است. هیدالگو با سرعت زیاد به سیارک برخورد می کند و سانچو از فاصله امنی اثرات برخورد و تغییرات اندک مدار سیارک را بررسی می کند. البته سانچو پیش از فضاپیماهای دیگر به سیارک هدف می رسد و چندین ماه به نقشه برداری دقیق آن می پردازد. در حال حاضر دو سیارک هدف مورد نظر است و تا اواخر سال جاری یکی انتخاب خواهد شد. پس از آن آماده سازی و ارسال فضاپیما مشخص خواهد شد.
منبع : www.parssky.com
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
اين وبلاگ برای اطلاع رسانی به مخاطبان خود در بيشتر جنبه های علمی فرهنگی و جهانگردی و در ساير موارد و در حد توان مدير طراحی و به روز می شود
