به گزارش خبرگزاري يونايتدپرس از وست لافايت در ايالت اينديانا، محققان "دانشگاه پوردو" نشان داده‌اند كه چگونه براي انفجار سوراخ‌ها در غشاي سلول‌هاي تومور مي‌توان نانوميله‌هاي ظريف طلا را با يك تابش ليزر هدف قرار داد.

براي اين كار محققان فوليت (‪ -- (folate‬كه مورد علاقه زياد بسياري از سلول‌هاي تومور است -- را به نانوميله‌هاي طلا چسباندند و نانوميله‌ها را قادر ساختند تا گيرنده‌هاي تومور را هدف قرار دهند و به غشاي سلول بچسبند.

"جي زينگ چنگ" استاد يار گفت، سپس نوري در برد نزديك مادون قرمز به اين سلول‌ها تابانده شد.

وي افزود، اين نور مي‌تواند به راحتي از بافت بگذرد اما نانوميله‌ها آنرا جذب و به سرعت آنرا به گرما تبديل كردند كه به انفجارهاي مينياتوري (كوچك) در سطح سلول منجر شد.

دانشمندان مي‌دانند كه از نانوساختارها مي‌توان براي هدف‌گيري و از بين بردن سلول‌هاي تومور استفاده كرد اما در كل فرض شده است كه مرگ سلولي به دليل توليد گرما توسط نانوذرات جذب‌كننده نور است.

به هر حال گروه تحقيقاتي دانشگاه پوردو كشف كردند كه يك سناريو زيست شيميايي پيچيده‌تر مسئول كشته شدن اين سلول‌ها است.

اين تحقيق در مجله "‪ "Advanced Materials‬منتشر شده است.

منبع خبر : ايرنا

دولت مسکو روز بعد عکس و خبر اين رويداد را به مطبوعات داد و جهان را به حيرت واداشت. مفسران رسانه ها اين پيروزي روس ها را يک کودتاي علمي عليه امريکا تلقي کردند. ماهواره «اسپوتنيک- 1» که توسط سرگئي کوروليوف طراحي شده بود 90 کيلوگرم وزن داشت. در بسياري از کشورها علائم مخابراتي اين اسپوتنيک دريافت شد. امريکاييان که در نظر داشتند سال بعد احتمالاً يک ماهواره 11 کيلوگرمي را در مدار زمين قرار دهند، از اين پيروزي مسکو سخت نگران شدند. دولت امريکا با شتاب تمام دست به يک آزمايش فضايي زد تا به اتباع اين کشور اميد دهد که روحيه خود را از دست داده بود، ولي اين آزمايش شکست خورد. ترس امريکاييان بيشتر از موشکي بود که اين ماهواره را به فضا برده بود زيرا قرارگرفتن کلاهک اتمي بر چنين موشکي برايشان تصوري وحشت انگيز شده بود. تا امريکاييان به خود بجنبند، روس ها سگي به نام «لايکا» را با يک ماهواره و در سال 1961 يوري گاگارين (نخستين فضانورد جهان) را با اسپوتنيک- 3 در مدار زمين قرار دادند.

برخلاف 15 سال گذشته (سال هايي که از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي گذشت) امسال به مناسبت پنجاهمين سال تسخير فضا مراسم متعدد و باشکوه و پرسر و صدا در روسيه برگزار شد. اين مراسم و نطق هايي که به مناسبت آن ايراد شد نشان مي دهد که روس ها به دوران رقابت هاي فضايي بازخواهند گشت، به همان گونه که به رقابت هاي نظامي  بازگشته اند .

" علي اصغري " روز سه‌شنبه در گفت گو با خبرنگار ايرنا ، نانو لوله‌هاي كربني را برخوردار از ساختار متفاوتي از ساختارهاي طبيعي كربن موجود در طبيعت ، مثل زغال يا بلور و همچنين تركيباتي چون منواكسيد كربن كه حاصل سوختهاي فسيلي است توصيف كرد.

وي ادامه داد: نانو لوله‌هاي كربني از پيچيده شدن و به شكل استوانه در آمدن صفحات گرافيت، كه كربن در نوع غير بلورين آن است ، حاصل مي‌شود و بنا بر نوع پيچش اين صفحات همچنين وضعيت آرايش اتمها روي بدنه استوانه ها ، انواع نانو لوله‌ها حاصل مي‌شود كه از لحاظ خواص فيزيكي تفاوتهاي بسياري دارند.

اين محقق افزود: نانو لوله‌هاي كربني به روشهاي مختلفي توليد مي‌شوند كه مهمترين آنها ،استفاده از تخليه قوس الكتريكي در خلاء‌يادر يك محيط مادي مناسب ، استفاده از اشعه ليزري و روش رسوب‌گذاري از فاز بخارشيميايي مواد مي باشد.

وي درادامه اظهار داشت: باتوجه به امكانات موجود در دانشگاه مازندران ، روش توليد با استفاده از تخليه قوس الكتريكي بين ‪ ۲‬الكترود كربن در محيط مايع ،مناسبترين و كم هزينه‌ترين روش تشخيص داده شد كه در سال ‪ ، ۸۳‬براي اولين بار در ايران دانشگاههاي تهران ومازندران موفق به توليد آن شدند.

حسيني با اشاره به اين كه روش تخليه الكتريكي نسبت به ساير روشها كم هزينه تر است ،تصريح كرد: به دليل هزينه بالاي ايجاد محيط خلاء براي توليد نمونه‌هاي خالص تر ، از محيط مايع محلول نمك طعام استفاده شده است.

مسئول آزمايشگاه نانو فناوري دانشگاه مازندران گفت: كاربردي كردن ساختارهاي نانو حتي در دنياي پيشرفته صنعتي مراحل بسيارابتدايي خود را مي گذراند و اين به دليل توجيهات اقتصادي بدون در نظر گرفتن هزينه‌هاي انرژي است.

وي ادامه داد: با توجه به هزينه‌هاي انرژي در صنايع و محدود بودن انرژي فسيلي بي‌شك در آينده نزديك نياز صنايع و تكنولوژي به اين شاخه از علم ميان رشته‌اي بيش از پيش مشهود خواهد شد.

وي گفت: با ساخت كامپوزيتها يعني مواد تركيبي كه از طريق افزودن مقداري از ساختارهاي نانو به ماده اصلي حاصل مي‌شود مي‌توان خواص مكانيكي ، گرمايي، الكترونيكي ومغناطيسي آنها را در حد بسيار بالايي بهينه‌سازي كرد.

عضو هيات علمي گروه فيزيك دانشگاه مازندران خاطر نشان كرد: اين كامپوزيت‌ها در صنايع اتومبيل‌سازي ، فضايي ، هواپيماسازي و سفينه‌هاي تحقيقاتي كاربرد بالايي خواهند داشت.

منبع خبر : ايرنا

به گزارش ايرنا به نقل از سايت انجمن نجوم آماتوري ايران ،از زمانهاي بسيار دور مردم مي‌دانستند كه خورشيد اهداكننده زندگي به آنهاست، بيهوده نيست كه مصري‌هاي قديم به مانند يك خدا به خورشيد احترام مي‌گذاشتند.

امروزه ما مي‌دانيم كه اين ستاره يك توپ گازي مشتعل است ، گرچه نگاه كردن به اين جسم داغ امكان‌پذير نيست ، اما ستاره‌شناسان در سالهاي گذشته به خيلي چيزها در مورد درون آن پي برده‌اند.

خورشيد سطح جامد و سفتي ندارد، با اين حال سطح خارجي آن كه تقريبا تمام نور آن را ساطع مي‌كند قابل تشخيص است، اين فتوسفر ( نور كره) مرز بين سطح شفاف رويي، كروموسفر، تاج خورشيد و منطقه غير قابل رويت درون آن را نشان مي‌دهد.

تراكمي كه به طرف مركز ستاره افزايش پيدا مي‌كند موجب مي‌شود كه بخشهاي كوچك نور كه در آنجا به وجود آمده‌اند پي در پي و بي‌وقفه به صورت اتم و الكترون در جهت‌هاي تصادفي هدايت شوند، به همين علت به طور ميانگين يك فوتون ( واحد شدت نور وارده به شبكيه چشم) ، يك ميليون سال زمان نياز دارد تا از منطقه مركزي به سطح خورشيد برسد.

فشار و حرارت در جهت مركز ستاره افزايش مي‌يابد، بخش مركزي كه در آن انرژي خورشيد توليد مي‌شود ، فقط ‪ ۱/۶‬در صد كل حجم ستاره را اشغال مي‌كند، اما تقريبا نصف جرم يا توده خورشيد را متمركز و جمع مي‌كند.

در منطقه هسته با حرارت بالاي ‪ ۱۵‬ميليون درجه سانتيگراد ، فشاري بالغ بر ‪ ۲۰۰‬ميليارد اتمسفر وجود دارد، انرژي‌اي كه در هر ثانيه در آنجا توليد مي‌شود مي‌تواند نياز انرژي تمام انسانهاي امروز را تا يك ميليون سال تامين كند.

در ‪ ۲۵‬سال گذشته محققان شيوه‌اي را كشف كرده‌اند كه اطلاعاتي از درون خورشيد به دست مي‌دهد، " هليوسيسمولوژي" ، همانگونه كه از نامش پيداست با اين شيوه ارتعاشات خورشيد مورد بررسي و مطالعه قرار مي‌گيرد.

اين ارتعاشات به طرزي كاملا متفاوت باآنچه در زمين اتفاق مي‌افتد ايجاد مي‌شود، در درون خورشيد توده‌هاي گازي به‌طور مداوم به طرف سطح آن بالا مي‌رود ، سرد مي‌شود و دوباره به اعماق ستاره فرو مي‌رود.

فيزيك‌دانان اين بالا و پايين رفتن را كه مانند آن را در يك قابلمه نيز مي‌توان مشاهده نمود ، كانوكشن ( انتقال گرما در مايع ) نام نهاده‌اند، در همين حين امواج صوتي هم توليد مي‌شود كه از درون خورشيد عبور كرده و باعث ارتعاش آن مي‌شود.

مجموعه اين توپ گازي مثل بالني به نظر مي‌رسد كه از آب پر شده باشد.

محققان خورشيد در موقعيتي هستند كه اين ارتعاشات را دقيقا اندازه‌گيري مي‌كنند، محاسبات اين امكان را مي‌دهد كه از هزاران صداي اصلي و بالا ، مدلي از درون خورشيد طراحي و ساخته شود.

در خط فرضي استوا مواد خورشيدي در هر ‪ ۲۵‬روز يك بار دور محور مي‌چرخند در عرض‌هاي بالاتر اين روند تا ‪ ۳۵‬روزهم به طول مي‌انجامد، اما هنوز كاملا مشخص نشده است كه چگونه اين تغيير گردش‌ها پديد مي‌آيد.

اما آنچه قطعي است اين است كه اين تغييرات از طريق جابه‌جايي پيچيده بين توده‌هاي گازي كه بالا و پايين مي‌روند و چرخش كلي ستاره ايجاد مي‌شوند.

در بخش هسته در زير منطقه كانوكشن هيچ جريان گازي وجود ندارد ، اين منطقه درخشان مثل يك جسم خشك و انعطاف‌ناپذير با دوره‌اي در حدود ‪ ۲۷‬روز گردش مي‌كند.

در نتيجه در مرحله عبور منطقه كانوكشن به منطقه سوزان و درخشان داخلي جهشي در چرخش پديد مي‌آيد كه دانشمندان احتمال مي‌دهند در اين منطقه عبور و انتقال، محل انرژي جنبشي خورشيد وجود دارد كه باعث ايجاد ميدان مغناطيسي آن مي‌شود.

منبه : ايرنا

تصویر بالایی : لا اله الا تصویر پایین : الله